Gel de sevineyim...

duvarımdan bir ucu yırtılmış posteri çıkardığımdan beri
yılların izi duvarımdan beni takip ediyor
bumerang olmuş yaralarım
yara yara Seni getiriyor aklımın tam ortasına
Sensiz kaldığımdan beri sahiplik kelimelerimi tedavülden kaldırdığımı farkediyorum
ve en güzel sıfatların Adınla süslendiğini
yüklemsiz ve noktasız cümlelerim di'li ve miş'li zamanlara döndüğünde anladım
plastik sentetik anorganik ben ve her an tazelenen canlılığınla Sen..
ben gamsız ben vefasız...Sense çıkarsız..
nasıl nasıl nasıl
bırakmışım Seni! ! ! ! ! !
üstelik Sen benim için ağlarken..
affet beni nolur..
dizlerimi göğsümle birleştirip iki büklüm yalnız kalmak istiyorum Senle
bu ne kadar eşya böyle
tükenmez kalemlerim bile tükendikleriyle masamda hala
kendimi sığdıramıyorum bu odaya
bir köşe bulamıyorum
yere oturdum
sırtımı duvara dayadım
-duvar da benim için aynı şeyi düşündü-
olmaz!
Kıbleye sırt çevrilmez..
nereye oturacam peki!
yatağım..
hayır! çok rahat..
balkona çıksam..
hayır! kimse görmesin.
Senin yanında olmak istiyorum
fizyolojimi ve sosyolojimi yanıbaşıma çıkarıp
Sen'le yalnız kalmak istiyorum
edimsel olarak koşullanmadan
Senden kalma DNA'm ile
Sana kodlanmak istiyorum tekrar
tavanımdaki sineğin yerçekimine karşı koyuşu kadar ruh yokken bende
bana Seni dilemek nasıl bir cesaret bilmiyorum
ama istiyorum Seni
algılarıma kota koyuyorum
gelirSen üşüme diye bütün metallerimi döküyorum
Sensiz yaşlandığımı görmeyesin diye
ellerimle yüzümü gerdirmiş oturuyorum
koruma altına aldığım DNA'm ile
nesli çoğalan benliğime hükmediyorum
Seni bekliyorum
ve heyecandan lal da olsam
ve geldin! ! ! ! ! ! !
demeyi çok istiyorum..
gel de sevineyim...

Gülbin Altıntaş

Son Nefesim Bile Olsan

Senin güzelliğin
Pınarlar gibi berrak ve saftı
Ve ben kıyında söğüt ağacıydım
Akmalıydın ki yüreğime
Yeşilim olsun dalımda

Senin gözlerin
Derin bir sonsuzluktu
Koyu kahvesinde toprağın şefkati
Bense öksüzdüm,sevgiye aç
Örtmeliydin ki beni
Huzurum olsun canımda

Senin dudakların,yanan bir kor du
Ayazda bir serçeydim titrek
Öpmeliydin ki beni
Ruhum erisin sıcağında

Sen tatlı bir rüzgardın
Yıldızlardan bir geceydin
Yağmur sonrası,gökkuşağı rengindeydin
Yanlız benim olmalıydın..
Seni seviyorum derken
Ölmeliydim kucağında

Son nefesim bile olsan
Seni Seviyorum

1. damlaya damlaya göl olur / taşıma suyla değirmen dönmez
2.. iyi insan lafın üstüne gelir / iti an çomağı hazırla
3.. bir elin nesi var iki elin sesi var / nerde çokluk orda bokluk
4.. fazla mal göz çıkarmaz / azıcık aşım ağrısız başım
5.. kervan yolda düzelir / balık baştan kokar
6.. söz gümüşse,sükut altındır / sükut ikrardan gelir
7.. harama uçkur çözülmez / güzele bakmak sevaptır
8.. iki gönül bir olunca samanlık seyran olur / iki çıplak bir hamama yakışır
9.. bülbülün çektiği dili belası / bilmemek ayıp değil sormamak ayıp
10.. eşeğe altın semer vursan da eşek yine eşektir / ye kürküm ye
11.. eğri otur doğru söyle / doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar
12.. düşenin dostu olmaz / dost kara günde belli olur
13.. ava giden avlanır / atın ölümü arpadan olsun
14.. erken kalkan yol alır / acele işe şeytan karışır
15.. birlikten kuvvet doğar / körler sağırlar, birbirlerini ağırlar
16.. tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır / lafla peynir gemisi yürümez
17.. gün ola harman ola / perşembenin gelişi çarşambadan bellidir
18.. ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol / hocanın dediğini yap, yaptığını yapma
19.. iyilik yap denize at / merhametten maraz doğar
20.. zararın neresinden dönülse kardır / gelen gideni aratır
21.. yüzü güzel olanın huyu da güzel olur / yüzü güzel olanı değil huyu güzel olanı sev
22.. akıl akıldan üstündür / aklın yolu birdir
23.. el elden üstündür / alet işler el övünür
24.. acı patlıcanı kırağı çalmaz / yaşın yanında kuru da yanar
25.. zorla güzellik olmaz / zora dağlar dayanmaz
26.. öfke baldan tatlıdır / öfke ile kalkan zararla oturur
27.. işleyen demir ışıldar / insan yedisinde neyse yetmişinde de odur
28.. fazla mal göz çıkarmaz / azı karar çoğu zarar
29.. insan kıymetini insan bilir / insanoğlu çiğ süt emmiş
30.. anasına bak kızını al, kenarına bak bezini al / beş parmağın beşi birbirine Benzemez
31.. olmaz olmaz deme, olmaz olmaz / iş olacağına varır
32.. eski dost düşman olmaz / güvenme dostuna saman doldurur postuna
33.. harama el uzatilmaz / üzümü ye bağını sorma

Merhaba,

Güneşin ve yağmurun birbirine en yakıştığı aydır Eylül.
Ne yazın neşesini taşır, ne kışın sertliğini. Kendince bir hüznü vardır.
Nedense bu ayda doğanlarda bu hüznü kendileri için dikilmiş bir giysi gibi bedenlerine geçiriverirler.
Sıcak Ağustos'un saç tellerine yapışan terleri
hüzünlü Eylül'ün esintisiyle serin serin değer yüzlerine...

Hep kırık aşklar, hep ayrılıklar yakıştırılır Eylül'e.
İkinci bahar yaşayanların mevsimidir sonbahar.
Boş bankların ve dökülen yaprakların aynı karelerde objektife yansıdığı,
Sağanak yağmurların ayıdır Eylül.
Eylül'de okullar açılır.
Eylül'de tatiller biter.
Eylül'de yeni başlangıçlar yapılır.

Ve Eylül'de doğanlar bir önceki yıldan taşınmışdır yaşama.
Nerden çıktı durup dururken demeyin. Kendimi bildim bileli bu ayı hep sevdim. Ne zaman bir mevsime, bir aya ayrıcalık tanımam istense seçimimi hep Eylül'den yana yaptım.
Yazın şu artık günlerinde
Eylül'e bunca methiyeler yazmamın sebebini varın siz bulun.
Hele gözümün önünde düşen yapraklar aktıkça,
Tıpkı yaşam gibi.
Yeşillikler sarardıkça,
Tıpkı eski fotoğraflar gibi.

Eylül'de yitirilenlerin anısına,
Ve bir yıldız daha kayarsa sessizce gökyüzünden
Yitirilen tüm değerler adına.
Eylül'de yitirdiklerimiz anısına...

İşte bazen böyle acımasız olur Eylül.
Kahverengi hüznüyle gözyaşlarını çalar.

Tüm serinliğine rağmen sıcak bir telaffuzu vardır.
En güzel, narin kızların adı olur.
Şiirler yazdırır kendine, romanlar yazdırır.
Şarkılar söylenir sonbahar için,
Eylül için…

Sıcak şarabın hafif buruk tadının ayıdır.
O porselen çay bardaklarında kaşık üstü duran şekerlerin
sıcak çay damlasıyla eriyen yumuşaklığıdır.
Vapurlarda satılan akşam simitidir.
Üzerine yağmur düşen bir balık ekmeğin kokusudur.
Bir ısırık atılınca yüze mutluluk katan kırmızı bir elma,
fırından yeni çıkmış kurabiyelerdir.

Sıcakla soğuk arasında,
güzellle çirkin arasında,
yaşamla ölüm arasında hep arada bir yerdedir.
Bu yüzden Sonbaharın bu ilk ayı güneşle yağmur arasında gidip gelir.

Hüzünlü rüyaların, kaçamak öpücüklerin, yağmur altında yapılan dansların, içinden ayrılık geçen şarkıların ayıdır.

Çamurlu sokak arası manzaralara gebe yağmurlar yağdırsa da,
Bazen yazdan kalan güneşiyle bunaltsa da,
Kışla yazın arasında bir yerde,
Coğu zaman unuttuklarımız arasındadır.
Kar deyince kışı,
Deniz deyince yazı,
Çiçekler deyince ilkbaharı hatırlamak isteriz de,
Yağmuru ve düşen yaprakları gördükçe sonbaharı hatırlamayız.

İşte bu yüzden bizi hep kendine hatırlatır Eylül.
Bazen bir okul zili ile,
Bazen ansızın bastıran bir yağmurla,
Bazen de esen rüzgarlarla.

Ben bu ayı çok seviyorum.
İçime giydiğim hüzün de, siyah beyaz fotoğrafların gölgesi de,
kalemimden düşen buruk sözcüklerin de tek sebebi;
işte açıklıyorum
Eylül'dendir.

Rüzgar ağaçları dansa kaldırmış,
Elimde lavanta çiçeği kokusu,
Ağzımda susamlı akide şekeri,
Güne başladığım yerdeyim.
Serin bir Eylül güneşi içimi ısıtıyor.
Eylül'de doğanlara selam olsun.

Tüm Eylül'de doğanlara
benden selam olsun.